Bestuur

Anna-maria Murtas

Mijn vriendschap met de inwoners van Malawi is begonnen in 2005 toen ik met Maurizio -mijn partner- voor het daar was. We zijn in contact gekomen met de leraren (die op vrijwillige basis werkten) en de weeskinderen van de Nanthomba die geen plekje meer hadden voor hun school.  Aangegrepen door het leven van deze kinderen en het prachtige werk van de leraren, ben ik bij terugkomst in Nederland geld in gaan zamelen (met de Zevensprong in Emmeloord waar ik destijds werkte) voor de bouw van een schoolgebouw. Inmiddels is er een grote kring van mensen om mij heen gaan werken aan allerlei voorzieningen voor deze kinderen en de gemeenschap waarin zij leven.  Er is de afgelopen 10 jaar ontzettend veel moois gedaan: Jillian Wolffstein heeft de Nanthomba school met haar organisatie uiteindelijk tot een voorbeeld school in Malawi laten uitgroeien.

De school telt meer dan 1000 kinderen en de leerkrachten worden nu door de overheid betaalt  (www.helpchildren.org).Verder heeft Louise zich hard gemaakt voor de kinderen van Malawi en is zij zeer succesvol in het binden van mensen aan onze projecten. Roelof en Brechje hebben veel gedaan tijdens hun verblijf in 2011 wat daarna heeft geleid tot het aangaan van nieuwe projecten.Ik ben alle mensen die ons deze 10 jaar hebben gesteund ontzettend dankbaar. Het mooie van de projecten die we hebben uitgevoerd is dat ze zijn gedaan op verzoek van de inwoners in Malawi én in samenwerking met de mensen daar én met zichtbaar resultaat!  

 

Louise Swart 

Op verzoek van Anna-Maria ben ik samen met haar, Maurizio, Maaike (mijn dochter) en Brechje (mijn dochter) en haar vriend Roelof in 2009 naar Malawi geweest en hebben daar het project ‘Kleur aan het leven’ op de Nanthombaschool gegeven. Je wordt geraakt door alles wat je ziet en meemaakt. Terug in Nederland ben ik geld in gaan zamelen voor projecten van ‘HELP Malawi Children’. Zie ook hun site,www.helpchildren.org. Wat ik ook erg schrijnend vond, als zijnde leerkracht van groep 8, dat het onderwijs na de basisschool voor deze kinderen ophield. Het voortgezet onderwijs was voor de ouders/verzorgers niet te betalen. 

 En dan te weten dat het voortgezet onderwijs in Malawi ongeveer 120 euro per jaar kost. Samen met mensen van ‘ HELP Malawi Children’ heb ik toen het ‘Scholarship project’ opgezet. Een goed lopend project waar ik elk jaar weer zoveel mogelijk sponsoren voor probeer te vinden.  In 2012 ben ik een maand naar Brechje en Roelof in Malawi geweest. Ik heb toen de verschillende voortgezet onderwijs scholen bezocht en gesproken met de door ons, vanuit Nederland, gesponsorde studenten. Dit was geweldig en voor mij een stimulans om door te gaan op de ingeslagen weg.

Roelof Veldhuizen

The warm heart of Africa…, zoals de Malawianen zelf graag zeggen en niet onterecht!! Malawianen zijn hartelijk, hulpvaardig en bijzonder gastvrij. Des te moeilijker is het om te zien dat deze mensen een groot tekort hebben aan basisbehoeften en elke dag weer moeten zien wat de dag nu weer gaat brengen en hoe je het allemaal gaat rondbreien. 

 Ze doen het lachend, maar in feite is elke dag weer overleven. Na in 2009 voor het eerst in Malawi te zijn geweest, met het project: “kleur aan het leven”, heeft het ons gegrepen en niet meer losgelaten.

En kijk waar het ons heeft gebracht. Een stichting en voor mij en Brechje zelfs een jaar op eigen houtje vrijwillig in Malawi. Een bijzonder jaar waarin we hebben gelachen en gehuild, hard hebben gewerkt en door schade en schande wijs zijn geworden, maar ook grote successen hebben behaald. Het heeft ons ook inzicht gegeven in wat wel werkt en wat niet en de wijze waarop wij graag hulp willen en kunnen bieden.  

“Een druppel op de gloeiende plaat”??? Misschien wel, maar onze druppel heeft steeds meer weg van die “olievlek”. Een kleine dat nog wel, maar wie weet. HELP Malawi-Nederland zit nog vol energie en plannen/ projecten voor Malawi en ik hoop dat we nog veel mensen kunnen en mogen helpen 

Brechje Swart 

Vanuit mijn opvoeding heb ik een meegekregen dat het belangrijk is om met elkaar te delen, om je bewust te zijn van wat je hebt en om er voor anderen te zijn. 

Op het moment dat ik na de HAVO een vervolgopleiding moest kiezen, ben ik de HBO-V gaan doen, o.a. omdat ik graag naar een ontwikkelingsland wilde om een steentje bij te dragen.

In 2009 was de eerste keer naar een ontwikkelingsland voor het project ‘kleur aan het leven’. Een heel mooi project waar we kinderen een stukje creativiteit en plezier gaven.

In deze weken zag ik zoveel schrijnende dingen om me heen, dingen waar wij in Nederland niet bij stil staan: ‘Een doodzieke patiënt die in de brandende zon op een in elkaar gevlochten brancard door 2 mannen kilometers lopend naar de kliniek werd gedragen.’ ‘Alle hongerbuikjes’    ‘Dood en leven zo dichtbij elkaar, zoveel kinderen die overlijden aan malaria’  ‘Alle kinderen die zo graag naar school willen, maar waar geen geld voor is.’

Terug in Nederland ben ik de tropencursus gaan doen en in 2011 ben ik met Roelof voor een jaar naar Malawi gegaan. We zijn goed voorbereid weggegaan, hebben een stichting opgezet, geld ingezameld en goed nagedacht over hoe we de mensen goed kunnen helpen. Ik heb ervaren dat het heel belangrijk is om de tijd te nemen om het land te leren kennen, de cultuur, de gemeenschap etc. Wat in Nederland werkt, werkt niet zo in Malawi. Wat zo ontzettend belangrijk is is om ‘mensen de hengel te geven en niet de vis’, het gaat om het geven van eeen stukje eigen verantwoordelijkheid. Uiteindelijk ben ik ontzettend trots op wat we met elkaar hebben bereikt.

Life skills lessen gaf ik aan een vrouwengroep en aan kinderen van groep 8. Er is nog zoveel te leren voor deze vrouwen zoals:‘je komt niet van HIV af als je met een maagd naar bed gaat’. Al met al naast al het mooie wat er is en de welwillendheid van mensen, ben ik ervan overtuigd dat we door de projecten die wij uitvoeren een stukje bijdragen aan de ontwikkeling en hierdoor aan een stukje kwaliteit en plezier van leven.